Eigenliefde, Shine!

Eigenliefde, een inside job

Eigenliefde, zelfliefde, of houden van jezelf, noem het zoals je wilt. Vaak wordt het verward met egoïsme, egocentrisme of zelfs narcisme. Zou het kunnen zijn dat er daardoor een etiketje op eigenliefde zit? Dat we er een beetje bang voor zijn? Bang om van onszelf te houden?

Lekker veilig

Want jee, je zou maar eens ‘te veel’ van jezelf kunnen gaan houden! Nee, dan maar liever van de ánder houden, dat is tenminste veilig. En makkelijker. Vinden we onszelf dan niet goed genoeg om van te houden? Moet er eerst nog iets ‘veranderd’ worden om liefde waard te zijn? Hoe lang moeten we onszelf nog onze eigen liefde onthouden?

Liefde, de enige pleister

Ik zou zeggen, net zo lang als dat jij er voor kiest. Er komt namelijk vanzelf een moment dat je er klaar mee bent. Klaar met afwijzen of negeren van (delen van) jezelf. Dat je gaat inzien dat liefde altijd de enige pleister is op welke afgewezen of genegeerde wond dan ook. Er komt een moment dat je klaar bent met pijn en lijden en kiest voor meer zachtheid. En liefde vindt jou vanzelf op dat moment, en keer op keer opnieuw, je hoeft er niks voor te doen, niemand anders voor te zijn. Jouw Eigen Liefde is er namelijk altijd en ze is zonder regels. De vraag is, waar denk jij dat ze is? Hoe onbereikbaar?

Niet willen voelen

Wanneer je denkt dat eigenliefde zit in jezelf het grootste stuk taart gunnen, zou het zomaar kunnen zijn dat je diep van binnen (en wellicht onbewust) denkt dat je iets te kort komt. Wanneer je steevast iedere maand een nieuw paar schoenen koopt, omdat je je daardoor ‘beter’ voelt, zou je jezelf kunnen afvragen welk gat je werkelijk vult. Of wat je juist niet wilt voelen. Want we weten allebei dat dat ‘betere gevoel’ de volgende maand zo niet eerder, al weer met de noorderzon vertrokken is. Totdat het nieuwe paar schoenen weer je garderobe siert, omdat je “zoveel van jezelf houdt”. Tja, ik overdrijf wat maar ik spreek uit ervaring 

Ego-eigenliefde

Dit houden van is geen ware eigenliefde. Noem het maar ego-eigenliefde. A self fulfilling prophecy. Waar overigens helemaal niks mis mee is! Want op het moment dat je dit doorhebt en er klaar mee bent, kun je zien dat het er slechts als ‘liefdevolle’ richtingaanwijzer was en dat het juist de deur opent naar jezelf, naar ware eigenliefde. Eentje die niet iedere maand weer vertrekt. Nee… deze liefde is een blijvertje.

Ze is waar jij bent

Die liefde, Jouw Eigen Liefde, is niet zo ver weg als je wellicht denkt, sterker nog, ze is helemaal niet weg. Ze is hier. Nu. En ze gaat nooit ergens anders heen. Zij is waar jij bent, alleen is een invloedrijk deel van jou dat vergeten (en wil ook dat je het blijft vergeten!), en dus denk je dat er iets te vullen of weg te werken valt. Met iets buiten je. Met schoenen, met chocola, tv, relaties, drank, vul zelf maar in.

Vrij van oordelen

Maar onthoud dat je ook op ieder moment voor iets anders kunt kiezen. Voor een liefdevolle open blik, gericht op jezelf, naar binnen, naar wat er werkelijk gevoeld wil worden. Door simpelweg alles er te laten zijn zoals het zich IN jou aandient, vrij van oordelen. Zodat dat wat je eigenlijk niet wilt (voelen), zich wel gezien voelt door jou (want anders was het wel bij iemand anders) en vervolgens kan ontspannen en gaan. Dus als er een leegte gevoeld wordt, of een emotie die je liever niet wilt, laat het er eens gewoon zijn. Ga er voor zitten en heet het welkom. Het is er toch al! Zodra er zowel geen weerstand als ook geen grijpen naar is, kan het doorstromen. In essentie was het al vrij en niet eens van jou, en je bevrijdt jezelf ervan door het niet langer vast te houden of te ontkennen. Eigenliefde is een inside job.

Aanvaarden van wat er is

De reis naar meer eigenliefde heeft niks te maken met egoïsme of narcisme, maar het is ontdekken dat jij Zelf Liefde bent, in plaats van al het andere wat je denkt of bent gaan geloven dat je bent! Het is jouw natuurlijke staat van zijn. In deze staat mág alles er namelijk gewoon zijn! Zijn er geen oordelen. Is er geen leegte te vullen, valt er niks af te wijzen. Er is simpelweg aanvaarding van wat er is. En dat betekent niet zo zeer dat je van je omstandigheden hoeft te gaan houden, maar als alles wat er IN jou opstaat, er volledig mag zijn (hoe liefdevol klinkt dat?!) dan zou het gevolg zomaar kunnen zijn dat je opeens merkt dat je tevreden bent met omstandigheden waar je dat eerder niet was. En ik zeg niet dat het in 1 keer lukt om in deze natuurlijke staat ‘wakker te worden’, zelf stoei ik er ook nog regelmatig mee, maar stap voor stap zullen we allemaal zeker ontwaken in eigen liefde.

Marjolein

Leuk als je dit artikel deelt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *