Geen categorie

Leven in het hier en nu

Vroeger las ik wel eens over leven in het ‘nu’, maar begreep ik de kracht er nog niet van. Tegenwoordig, na het ervaren van die kracht kan ik er vellen over vol schrijven, al vraag ik mij ook af of ik het al volledig doorzie, want telkens als ik denk dat ik het snap, ontstaat er weer iets nieuws ;-).

Leven is bewust ZIJN

Maar is dat ook niet wat het leven is? Uitbreiding, vernieuwing? Leven in het ‘nu’ is voor mij bewust ademen, bewust luisteren, bewust kijken, bewust voelen. Het is bewust Zijn. Gewoon Zijn. Vol overgave voelen en toelaten wat er is en dit via mijn zintuigen binnen laten komen. En wat er is, is Léven wat door mij heen stroomt. Dat is het enige! De toekomst waarvan ik zou kunnen denken dat hij er is, is er nog niet. Alleen in mijn gedachten. Er is geen verleden waar ik pijn bij kan voelen. Dat was toen. De pijn is er alleen als ik er aan denk en aandacht aan schenk, als ik IN GEDACHTEN terug ga naar toen. Liever schenk ik mijn aandacht aan het Nu. Wat is er nu? Hier is namelijk Alles, alles wat ik nodig heb, of denk nodig te hebben, om gelukkig te zijn, om mijzelf te zijn, om te voelen, om verbonden te zijn, om los te laten. Het is hier en nu. Altijd, in een continue onophoudelijke stroom. Van hieruit ontstaat er wat er wil ontstaan, vanuit een verlangen om te expanderen, te groeien, te léven.

Echt kijken, echt zijn

Met uitzicht op het glooiende landschap zit ik op een bankje met het bos in mijn rug. Ik voel de koude lucht door mijn neus mijn lijf binnengaan. De lucht kleurt blauw, de zon kietelt mijn gezicht met haar prille stralen en in de verte blaffen wat honden, ze begroeten elkaar vrolijk en dagen elkaar uit omte spelen. Eéntje komt aanlopen en duwt zijn natte neus tegen mijn been, ik aai hem over zijn bol, ik krijg een lik over mijn hand en al kwispelend loopt hij weer met zijn baasje mee. Het gras waar mijn voeten naar wijzen lijkt groener dan ooit zo in het vroege voorjaar. De bomen zijn nog kaal, bruin en grauw. Maar als ik kijk vanuit verbondenheid dan zie ik dat ze staan te jubelen, van binnen lééft het in ze! Ze verheugen zich erop dat weldra het lentefeest weer begint. Dat ze zichzelf weer kunnen laten zien in alle kleurenpracht en kracht. Met liefde laten de blaadjes zich straks ontvouwen, heel ontspannen en natuurlijk. Ze wéten dat dit staat te gebeuren.

Wij zijn natuur!

De natuur weet instinctief wat ze mag doen, steeds opnieuw in een nieuw nu-moment. Door alleen maar te Zijn gebeurt het al. Ze hoeft niets te doen. Het doen ontspruiten van nieuw leven is een natuurlijk proces. Ik voel diep van binnen een weten dat het voor ons ook zo werkt. Wij zijn óók die natuur! Die natuur zit ín ons, stroomt door ons heen. Deze intelligentie, die soms ons brein te boven gaat, zorgt voor ons, leidt ons, zij IS het leven. Jij en ik bestaan hieruit, deze eeuwig durende stroom van Zijn. Ons lijf weet ook instinctief wat ze mag doen, ieder moment opnieuw. Aangedreven door de motor van bewustzijn. Cellen die iedere seconde worden vernieuwd, zijn nieuw leven. Iedere seconde is je lijf zo intelligent dat er miljoenen cellen, nieuw leven wordt aangemaakt. Vanuit het verlangen om te groeien, te léven. Terwijl we de hele dag rennen en vliegen, piekeren, ons zorgen maken, heimwee hebben, bang zijn voor de toekomst of met weemoed terugkijken naar het verleden, vergeten we vaak dat het leven zich NU afspeelt. NU, hier, op dit moment. Meer is er niet! Het leven is nu en stroomt nu door je heen, ieder moment weer.

Intens gevoel

Stil op dit bankje zittend word ik overvallen door een intens gevoel van geluk, vrede, rust, weten en zijn. Vertrouwen. Woorden zijn te ‘klein’ om dit gevoel te kunnen omschrijven. Dit gevoel IS óók het Leven, bén ik. Wat er ook is, het is goed. Wat er ook gebeurt, het is goed. Ik hoef alleen maar te Zijn en dat is niet zo moeilijk glimlach ik tegen mijzelf, want in bén immers al, daar hoef ik niks voor te doen. Ik geniet. NU. En ik wéét dat dit genieten de creatiekracht is voor het genieten in de toekomst. De zon, die even achter de wolken was, komt er weer achter vandaan en zegt ‘Hallo, ik ben erook altijd, net als jij. Ik doe niks, ik ben gewoon en schijn mijn licht’.

Marjolein

Leuk als je dit artikel deelt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *