Geen categorie

I feel like I am on top of the world! Maar dat is niet altijd zo geweest…

Sinds ik vorig jaar gestopt ben met mijn massagepraktijk heeft ons leven niet stilgestaan. Mijn vriend Bram en ik zijn vol enthousiasme in een nieuw avontuur gestapt, we waren gevraagd een vakantiepark te runnen in Drenthe. Door een onverwacht besluit van de eigenaar stonden we een half jaar later plotseling op straat. Letterlijk. Dit is nu bijna een jaar geleden. On top of the world? No way!

Ik besefte mij dat ik voortaan écht zelf wilde bepalen hoe mijn werkdag (en mijn leven) eruit zou zien. Met wie ik zou werken. Wat mijn werkzaamheden zouden zijn en wanneer ik die zou uitvoeren. Namelijk precies zoals ik het zou willen, op mijn manier, op mijn voorwaarden. Wanneer het voor mij juist voelde om wat dan ook te doen. Ik nam de beslissing dat ik de regie over mijn leven, en dus ook mijn werk, terug zou nemen. My Life, My Rules ;-)!

En ergens, tijdens het prille begin van dit hele proces, waren er steeds mensen die (uiteraard) aan mij vroegen of ik nou al weer een nieuwe baan had. Ik zei telkens: “Nee….  ik wil juist graag voor mijzelf beginnen”. Veelal werd er doorgevraagd. Wat dan? En hoe wil je dat in deze tijd gaan doen? En vooral, Kun je dat dan? Heb je daarvoor geleerd? Moet je niet eerst een opleiding volgen, of ga je weer terug naar je oude vakgebied, masseren?

NEE NEE NEE!

Al deze vragen riepen weerstand bij mij op. Ik reageerde dus ook vaak met een gevoel van weerstand. De vragen gaven mij het gevoel dat ik er nog niet klaar voor was. Dat ik, of mijn plan, mijn idee, niet goed genoeg was, of (nog) niet perfect was. Negen van de tien keer begon ik dan te stamelen en hoorde ik mijzelf een onsamenhangend verhaal vertellen over dat ik het nog niet precies wist en dat ik nog bezig was het te onderzoeken. En dus ging ik weer stoeien. Twijfelen. Bevestiging en antwoorden zoeken bij anderen. Stoeien met mijn idee. Stoeien met mijzelf. Ben ik wel goed genoeg om dit te doen? Kan ik dit wel? Ga ik niet doen wat al zoveel vrouwen doen?

Terwijl ik in de tussentijd, als ik alleen was, eigenlijk donders goed wist wat ik wilde!!

Ik voelde het in alles, in iedere vezel! Ik voelde me superblij en ‘on top of the world’ als ik de tijd nam om het voor mij te zien. Ik wilde niets lievers dan andere vrouwen helpen, met dat waar ik zelf ook zo lang mee geworsteld heb, van niet weten wat je wilt, altijd twijfelen, niet vertrouwen op je zelf en je gevoel, tot je veelal aanpassen aan je omgeving.

Maar waarom dan toch wachten met beginnen totdat het ‘perfect’ was, vroeg ik mij af?

En.. eerlijk? Ik kwam erachter dat ik wachtte met praten erover, wachtte met beginnen omdat ik diep van binnen bang was om te falen… En omdat ik bang was om te falen, trok ik allerlei mensen en situaties in mijn omgeving aan die die onzekerheid alleen maar bevestigde!

Nu weet ik dat deze mensen, en de onzekerheid die ze in hun vragen legden, mijn eigen gevoel weerspiegelden. Mijn gevoel van ‘er nog niet klaar voor zijn’, mijn gevoel van ‘nog geen perfect plan hebben’ en mijn gevoel van ‘niet perfect zijn zoals ik ben’…

Precies 9 maanden geleden claimde ik mijn domeinnaam, mijn eigen naam.

En ik had een droom, een grote wens om te gaan doen waar ik van hou en daar mijn geld mee te verdienen. Een eigen onderneming. En dit verlangen was groter dan mijn angst. Inmiddels is mijn site online en de enthousiaste reacties stromen binnen. Vele vrouwen die de gratis Gouden Tips aanvragen, zodat ze vandaag zelf ook kunnen beginnen met leren weten wat ze willen en vertrouwen op hun eigen gevoel. En hoe symbolisch ook dat de tijd van de wens en de ‘geboorte’ ervan 9 maanden heeft geduurd! Het grappige is, er worden allemaal baby’tjes geboren in onze buurt 😉

En de tijd van ‘bang zijn om te falen’? Die is voorgoed voorbij. Waarom? Omdat ik dat beslis! En omdat ik dat wil! Ik voel in alles, dat dit beslissen het begin is. Ik begin gewoon! Ook al weet ik nog niet alles, en weet ik nog niet precies hoe mijn onderneming zich precies ontvouwt. En het is ook vast nog niet perfect, maar wat is perfectie anyway? Het gaat erom dat ik het heerlijk vind en ik heb er ontzettend veel zin in!

♥ Marjolein

Leuk als je dit artikel deelt!

4 thoughts on “I feel like I am on top of the world! Maar dat is niet altijd zo geweest…

  1. Uit gewoonte zou ik nu wat welgemeende jubelwoorden schrijven: ‘geweldig’, ‘fantastisch’, ‘stoer en leuk!’…. maar eigenlijk ben ik er stil van. Ik voel bewondering, trots èn herkenning.
    Ik wens je heel veel plezier en succes, precies in die volgorde en ik wens dat je dit vasthoudt ‘jouw pad, jouw stappen’. XC

    1. Terug gezogen in de tijd sta ik op het strand, 2 uur ’s nachts. Koud, maar ik voel er niks van. Het is volle maan. De zee wordt magisch verlicht door haar schijnsel, het lijkt alsof er onder water allemaal lichtjes schijnen. Zeemeerminnen grap ik tegen de vrouw waar ik mee op het strand sta… en ergens geloofde ik het ook nog. Ik voel de magie nog steeds als ik er aan denk.

      Die bijzondere en magische nacht werd mijn hart door de zee geroepen, en zonder jou lieve Carolijn, had ik daar, op dat moment niet de belofte aan mijzelf gemaakt. Ik nam het besluit om nu écht mijn hart te volgen. Ook al houdt mijn hoofd mij nog wel eens voor de gek, ik ga er mee door. Ik ben je er nog steeds dankbaar om!

      Dankjewel voor je oprechte wensen, ik sluit ze in mijn hart!

  2. Recht uit je hart, dat was mijn gevoel tijdens het lezen, het raakte mij in mijn hart, zoveel herkenning.
    Even stiekem een traantje weggepinkt omdat het me zo greep.
    Trots op jou, je doet het toch maar, vallen en opkrabbelen en weer verder, wat een kracht !
    Door je levenservaring zul je heel veel mensen kunnen helpen om te leren “luisteren” naar hun hart
    Lieve Marjolein, blijf je hart volgen, xxx Annie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *