Geen categorie

Wij zijn één!

In de ochtendstilte die tegelijkertijd zo rijkelijk gevuld is met de meest prachtige symfonieën die de natuur mij laat genieten, kan ik niet anders dan me te verbinden met het ‘hier en nu’.

Goddelijke ervaring

En terwijl ik met mijn ogen dicht, en met mijn gezicht naar de zon gericht stil zit, stromen de woorden van dankbaarheid en waardering als vanzelf uit mijn mond. Verlangens en wensen worden geboren alsof ze al in deze realiteit bestaan. Wat rust, stilte en aandacht al niet met je doen! Een heerlijke (goddelijke?) ervaring, steeds weer!

We zijn allemaal één

Voor ik het weet word ik overspoeld door een net zo heerlijk besef, een innerlijk weten, dat wáár ik ook tegen praat, of tegen wie, het altijd tegen ‘hetzelfde’ is. Nu praat ik tegen de zon, maar voel en weet opeens zo zeker dat het niet uitmaakt waartegen ik praat. Of tegen wie. Tegen de zon, de wolken, de blauwe lucht, het hele Universum, tegen de bomen, de vogels. Het maakt niet uit! Ik wéét dat ik áltijd tegen hetzelfde bewustzijn praat! Dit Leven is overal. God is overal. Het IS alles en iedereen! En als het alles IS, dan ben ik het ook. En jij ook! En wanneer ik woorden van dankbaarheid en waardering uit tegen dat wat Is, dan voel ik dat ik het dus ook tegen mijzelf zeg! Het is allemaal één. Wij zijn allemaal één! Het is zo krachtig voelbaar ineens! Zó puur, zó mooi, woorden zijn te klein al lijkt het woord Goddelijk een ieniemini beetje in de buurt te komen.

Ons eigen goddelijkheid

Weet je, het woord God is altijd zo beladen geweest, en voor velen wellicht nog steeds. Maar ik voel dat ik het toch gewoon mag benoemen. God is namelijk niet iets of iemand die buiten ons staat. Het is geen boze straffende meneer op een wolk. Al dacht ik dat vroeger wel, menn wat was ik er bang voor ;-)! En ik denk dat het ooit ook de bedoeling is geweest, onder andere vanuit de kerk, om ons bang te maken. En begrijp me niet verkeerd, ik wil niemand tegen de borst stuiten en ik ga ervan uit dat we vroeger niet beter wisten en dat ieder op zijn of haar beurt ervan overtuigd was dienstbaar te zijn aan het grotere geheel. Maar kan het zijn dat we, door die angst die duizenden jaren op meerdere lagen en niveau’s doorgegeven is, hiermee ook bang zijn geworden voor onze eigen goddelijkheid? En we die tevens ontkennen, omdat we dachten dat het goddelijke buiten ons lag?

Puur en zuiver

Ervaringen laten mij inzien dat goddelijkheid iets is, dat Gód iets is wat IN ons te ervaren is. Het IS alles en iedereen, zonder voorwaarden. Je hoeft er niks voor te doen, je hoeft er niks voor te laten. Jij en ik, we ZIJN in wezen allemaal Goden en Godinnen. Hoe kan het dat we zo terugdeinzen voor iets dat zo magisch mooi is? Voor iets zo puur en zuiver, zo perfect en moeiteloos stralend? Hoe komt het dat we zo bang zijn geworden voor onszelf, voor de grootsheid in ons, de goddelijkheid die we ten diepste zijn? Zo bang dat we onszelf veelal weerhouden om onze aardse dromen te leven, om ons menselijk potentieel te zien, om in onszelf te geloven, om van onszelf te houden precies zoals we zijn…

Eenheid en liefde

Voor mij gaat het ‘hoe’ er uiteindelijk niet om. Er zijn al geschiedenisboeken vol over geschreven en verhalen genoeg over verteld. Waar het in mijn ogen om gaat is dat we onze pracht en kracht, onze grootsheid en onze goddelijkheid die we zijn weer herinneren én omarmen. Dat we accepteren dat we Goden en Godinnen zíjn. Dat we onszelf iets nieuws vertellen, niet meer gebaseerd op die oeroude angst, maar een nieuwe waarheid gebaseerd op eenheid en liefde. Het gaat er om dat we onszelf loskoppelen van verhalen, gedachtepatronen en overtuigingen die ons klein houden, weg bij de ervaring van onze werkelijkheid. Dat we loslaten daar waar we met pijn en verdriet (onbewust) vast blijven houden aan het verleden of een bepaalde toekomst, die beiden reeds voorbij is. Dat we onszelf toestemming geven om vreugdevol en nieuwsgierig uit te kijken naar hoe dit, wat we ons leven noemen, eruit ziet wanneer we inzien dat het gebaseerd is op liefde, in plaats van op angst, schuld en zonde. En bovenal dat we onszelf én anderen, met álles erop en eraan(!), liefhebben!

Marjolein

Leuk als je dit artikel deelt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *